De ‘harmonie’ vinden en zoeken tussen je zon en maan.
Tussen gebeurtenissen in je feitelijke context, je leefwereld. Hoe je jouw buitenkant laat zien aan anderen: ‘je zon’.
En tussen je binnenkant, wat er in je ‘zijn’, je beleving, je innerlijke, is en voelt: ‘je maan’.
Dit evenwicht is niet altijd even evident om te vinden. Niet voor volwassenen en ook niet voor kinderen.
Begeleiden van volwassenen, ouders, zorgverleners en kinderen is heel boeiend en dankbaar werk. Het mogen op weg gaan met jou als mens is een prachtig geschenk. Je ‘heilige’ plaats, je hart, delen dient te gebeuren met heel veel zorg.
Niet alleen de pijnlijke en moeilijke maar ook de mooie en gelukkige momenten krijgen een plaats op je levensweg.
Via taal, creatief spel, lichaamswerk komen gevoelens, zorgen aanbod. Via deze weg spreek ik de zelfhulpbronnen van volwassenen en kinderen aan, zodat het gemakkelijker wordt om voor zichzelf hulp te vinden in volgende momenten. Je individuele groeiproces dat stil staat wordt terug op gang gebracht.
Als volwassene, ouders draag je heel veel zorg om je kind(eren) en de familiesystemen maar soms vergeet je zorg te (laten) dragen voor jezelf. Wij creëren een plaats door respectvol te luisteren, te praten, bezig te zijn,... Deze momenten kunnen helend zijn en rust brengen voor jou als ouder.
Het zorgdragen van kinderen naar hun ouders, familie enz. toe is soms heel groot, waardoor ze dikwijls vergeten zorg te dragen voor zichzelf. Het altijd vrolijk zijn, de clown uithangen of juist door steeds de deugniet, de vervelende te zijn, zorgt het kind er voor dat het de bliksemafleider is van de zorgen en het verdriet van de ouders. Van de ene op de andere dag zijn het plots volwassen mensen geworden.
Op dit punt kunnen volwassenen, ouders hun kind helpen zorg te dragen voor zichzelf. Kinderen de mogelijkheid bieden om met een liefdevolle mens, die wat verder van hun leefwereld staat, hun zorgen, hun ‘heiligdom’, hun hart te laten delen. Om samen met een persoon die het familiesysteem respecteert en bewaakt, een eindje mee op weg te gaan.
Een nieuw samengesteld gezin, een echtscheiding, een overlijden, een ziekte, … overkomt je als partner, als ouder, als kind. Telkens ‘verlies’ jij als partner, als ouder, als kind even de houvast. Het is steeds een aanpassen aan, een nieuw evenwicht vinden. Meestal lukt dit maar als het niet (meer) lukt kan hulp even nodig zijn.
Je als volwassene, als ouder, als kind leren functioneren in wat er allemaal gebeurd vanuit het eigen ‘zijn’, de loyaliteiten, is voor mij op weg gaan met je ziel, je persoon als mens.
Vanuit onze eigen ervaringen, kwaliteiten en voortdurende opleidingen benaderen we je als volwassene, als ouder, als kind, als ... vanuit:
Ik start bij wat jij als volwassene, als ouder, als kind aankan om zo stapje na stapje mee op weg te gaan met de bedoeling om na een tijd ‘zelfstandig’ verder je eigen levensweg te bewandelen.
Isa werkt met kinderen van elke leeftijd:
van baby tot volwassene.
Ik werk met één-ouder en/of beide ouder(s), zorgdragers.
Dit zowel individueel als in groepsverband.
Vanuit hun eigen beleving, vanuit hun eigen interesse om zo de moeilijke dingen makkelijker mee te dragen door het leven.
Vast-houden en los-laten is een rode draad in het leven.
Mijn hulpbronnen:
Isa Deschuyteneer